ને મેં કલમ ઊઠાવી...
કોઈએ કેવટ બનીને તારા ચરણ પખાળ્યા. કોઈએ શબરી બનીને આખુ આયખું ખર્ચી નાખ્યું. કોઈ અહલ્યા બનીને તારા ચરણથી ધન્ય બન્યું. તો કોઈ તારું નામ લઈને આખો સમુદ્ર કૂદી ગયું અને હનુમાન રૂપે તારા હૃદયમાં વસ્યું. કોઈએ ભરત બનીને તારી પાદુકાઓ પૂજી, તો કોઈએ જટાયુ બનીને પાંખ કપાવી... ઓ પ્રિયતમ! હું તુચ્છ શું કરી શકું? "તું ખિસકોલી બનીને દરિયામાં કાંકરી નાંખ."
ને મેં કલમ ઉઠાવી.
વાહ, આપનું ઉત્તમ લખાણ નિહાળીને-વાંચીને ખુશી થઈ. ખિસકોલીવાળી વાત ઉત્તમ ... અભિનંદન.... - કવિ પ્રકાશ 'જલાલ'
ReplyDelete